Anne Kimdir?

Anne; sözlükte çocuğu olan kadın demektir. Halk arasında ana şeklinde de kullanıldığı görülmektedir. Cenin halinden doğana kadar 9 ay 10 (normal şartlarda 40 hafta) gün taşıyıcı görevi gören kişidir anne. İlahi bir güçle olsa gerek bu insan, sadece taşıyıcı olmanın dışında sevme, bağlanma, koruma gibi hislerini hamilelik boyunca geliştirir. Geçen bu süre zarfında çoğu anne hamilelik evresini başarıyla tamamladığını düşünerek doğuma girer. Asıl sorumluluğun oradan sonra başlayacağı bilinciyle…

Doğum gerçekleşir. Çoğu anne doğum için yattığı o masadan kalkamayacak olmanın korkusuyla ve hamileliğin verdiği psikolojiyle hayatının en zor anlarını yaşar. Ama mutlu sona ulaşıldığında ve minik beden kolları arasına alındığında tüm acılar unutulur.

ANNEDoğumun ardından uykusuz geceler gelir. Sabahlara kadar ağlayan bebeği susturmak. Ateşlendiğinde bir an olsun başından ayrılmamak. ‘’Agucuk bugucuk’’ diye girilmedik şekiller bırakmamak. Emeklerken tırmandığı dolapların canını yakmaması için özel yöntemler geliştirmek. Yürüdüğünde elinden tutmak. Düştüğünde öpünce iyileşmesi yarasının. Dağıttığı oyuncakları söylenerek toplamak. Elinde yemekle bir lokma daha fazla yesin diye koşturmak. Ve böylece büyütmek bebeğini. Bu satırları okuyan annelerin söyleyeceği cümleyi duyar gibiyim : ‘’Aaa gerçekten de öyle.’’
Ve klasikleşmiş şekilde büyütülen çocuklarla birlikte zaman içerisinde annelerde aynı klasikleşme içerisine girmiştir. Çocuklarını aynı şekilde aynı sözlerle uyarmışlardır. Ve ‘’Sadece benim annem böyle diyenler için aşağıda derlenmiş olan sözleri okumaları tavsiye olunur.’’

  • Çocuğunda sana benzesin de gör.
  • Bana anne deme!
  • Seni alan iki günde geri getirir.
  • Taşa oturma çocuğun olmaz.
  • Akşam yatmak bilmiyorsun sabah kalkmak bilmiyorsun.
  • 100 kere söyledim sana şunu yap diye kalk o bilgisayarın başından.
  • Sen dur unutma bunu, bu gezmenin evi de var.
  • Babana sordun mu?
  • Bütün gün beraberdiniz hala telefonda ne konuşuyorsunuz?
  • Ben senin arkanı toplamak zorunda mıyım?
  • Ben senin iyiliğini düşünüyorum.
  • Artık çocuk değilsin. –Daha çocuksun sen. (En tuhaf ikilem)
  • Yaptığın banaysa öğrendiğin kendine.
  • Ben sana güveniyorum yavrum dışarıya güvenmiyorum.
  • Alt tarafı odanı topla diyoruz eline bez verip cam mı sildiriyorum sanki?

Ve daha niceleri… ‘’Tek benim annem değilmiş.’’ demenin tam da zamanı. Büyütürken verilen emeklerin devamı niteliğindedir tüm bu sözler. Hepsinde koruma, kollama, sahip çıkma hakimdir. Evlat kırk yaşına da gelse annesinin gözünde hep çocuk olarak kalacaktır ve ‘’Yavrum terli terli su içme.’’ demekten hiçbir anne kendini alıkoymayacaktır.
Annelere sevgililerle…


22 Mayıs 2013
1
Nihal Azizoglu

Bu Konu Hakkında Yorum Yapabilirsiniz